Sometimes a photograph captures reality. Sometimes a photograph captures the imagination. Ultimately, a photograph simply captures a moment in time. And then, . . . it lives forever. gdzieś przeczytane
Sometimes a photograph captures reality. Sometimes a photograph captures the imagination. Ultimately, a photograph simply captures a moment in time. And then, . . . it lives forever. gdzieś przeczytane
REKLAMA
Ale...
o co chodzi?
„Nie tworzę prac wybitnych, mam świadomość własnej niedoskonałości i popełnianych błędów, nie oczekuję więc pochwał i wysokich not. Wystawiam fotografie. Chcę podzielić się swoim spojrzeniem na Świat i cieszyć radością innych z ich oglądania. Życzę sobie stałego twórczego niezadowolenia z wykonanych zdjęć. Dlaczego? Bo tylko ono jest gwarancją robienia coraz lepszych.”
Bardzo Wam dziękuję. Dzisiaj w samo południe, rzutem na taśmę, udało mi się, dzięki Waszym głosom, wejść do finału konkursu na Blog Roku 2009. Można by zastanawiać się nad celowością uczestnictwa w konkursach, w których porównuje się rzeczy kompletnie niemożliwe do porównania, takie jak właśnie blogi, które nawet w ramach jednej kategorii, odzwierciedlają często diametralnie różne sposoby postrzegania tego samego tematu. Ja jednak uważam, że było warto. Z kilku powodów. Poznałem fenomenalne witryny (m. in. „W podróży”, blog Michała Napartowicza czy też Krakowskiej Grupy Fotograficznej), które już niedługo postaram się przedstawić, za zgodą autorów rzecz jasna, w cyklu „polecane”. Miałem możliwość odwiedzić strony, których właściciele lubią i potrafią pisać. I mam również nadzieję, że dzięki uczestnictwu w tym konkursie więcej osób trafiło do mnie, dodało link do ulubionych, zasubskrybowało kanał RSS. Co dalej? Dostałem niezłą porcję motywacji do częstszego i bardziej urozmaiconego tematycznie uzupełniania strony oraz, co ważniejsze do robienia zdjęć. A konkurs? Cóż, teraz wszystko zależy już od jury i pani Lidii Popiel, która zajmuje się kategorią „Foto, video, komiks”
Krawiec z Pokhary
Prezentowane dzisiaj zdjęcie, zrobiłem w sennej i parnej Pokharze. Przechodząc uliczkami tego miasteczka, na każdym kroku można się natknąć na małe warsztaty krawieckie, w których powstają bardzo dobrej jakości podróbki ubrań znanych firm odzieżowych (z branży turystycznej). W niewielkich, ciemnych pomieszczeniach, praktycznie przez całą dobę turkoczą maszyny do szycia, a krawcy robią tylko przerwy niezbędne na uzupełnienie materiału bądź nici. Tak więc i ja, po krótkiej przerwie zaczynam szyć dalej swego bloga...
Nie mam zbyt dobrego zdania o konkursie na bloga roku, ale z drugiej strony ciesze się, że dzięki niemu mogę odkryć ciekawe blogi. Może Twoje zdjęcia nie są - jak piszesz - wybitne, ale mają w sobie coś, co porusza, a to ważniejsze niż techniczna wirtuozeria!:)
O nie był bym taki pesymistą w twoim wypadku. Zrobiłes dużo dobrych zdjęć które podobają się, kawał naprawde dobrej roboty :-) Gratuluje dotarcia na szczyt. Miło mi że znalazłem się w tak doborowym towarzystwie. Pozdrawiam i trzymam kciuki. Twojego bloga dodaje do swojej listy bo warto.
Michał - wielkie dzięki :) szczególnie, że Twój blog znalazł miejsce w czytniku RSSów :) a co do konkursu - mój plan: rozreklamowanie tego adresu i przejście przez wstępną fazę (głosowanie) już zrealizowałem. Miło by było mieć trochę dodatkowej kasy na następny wyjazd (pewnie zamiast Azji wybrałbym trójkąt Uganda, Kongo, Sudan) ale naprawdę jestem realistą i nie liczą na załapanie się do pierwszej trójki... A w naszej kategorii obstawiam Transfokatora (Dawid Furkot) z jego geometrycznymi kwadratami (i tym kolorem!!).
Kaha
05 Lutego 2010 11:11
trochę więcej optymizmu i wiary w siebie:) to sprawia, że człowiek potrafi nawet góry przenosić:)
jak wszyscy trzymam kciuki:)
Kontakt
2010 (161)
Wrzesień (2)
