Gdy pierwszy raz zawitałem w na Armenian Ghat (chociaż to bardziej już Mullick Ghat) w poszukiwaniu Siyaram Akhary, byłem bardzo spóźniony — kushti już dawno skończyli swój trening. Ale miałem to szczęście, że poznałem Rahula, który oprowadził mnie po terenie ghatu.
Właśnie tam, niedaleko mostu Howrah zobaczyłem coś niesamowitego. Starszy mężczyzna po skończeniu modłów, wszedł powoli po schodach, do niewielkiej ziemnej areny, położonej na uboczu. Ściągnął kurtę i zaczął trening. Pompki (dand), przysiady, skłony. Wszystko w naprawę niezłym i niezmiennym tempie. Gdy skończył, zamieniłem z nim kilka słów. Ten siedemdziesięciopięciolatek, były zapaśnik ćwiczy tak od zawsze. Codziennie. Nie przychodzi do właściwej akhary, gdyż nie stać go na langot (rodzaj bielizny używanej przez kushti) i nie chce robić sensacji swoją obecnością.
Ćwiczy po prostu dla siebie i bogów.