Sometimes a photograph captures reality. Sometimes a photograph captures the imagination. Ultimately, a photograph simply captures a moment in time. And then, . . . it lives forever. gdzieś przeczytane
Sometimes a photograph captures reality. Sometimes a photograph captures the imagination. Ultimately, a photograph simply captures a moment in time. And then, . . . it lives forever. gdzieś przeczytane
Ale...
o co chodzi?
„Nie tworzę prac wybitnych, mam świadomość własnej niedoskonałości i popełnianych błędów, nie oczekuję więc pochwał i wysokich not. Wystawiam fotografie. Chcę podzielić się swoim spojrzeniem na Świat i cieszyć radością innych z ich oglądania. Życzę sobie stałego twórczego niezadowolenia z wykonanych zdjęć. Dlaczego? Bo tylko ono jest gwarancją robienia coraz lepszych.”
Wciąż z szuflady — kontynuacja wpisu sprzed kilku dni.
Poniekąd zainspirowany tymi zdjęciami wybrałem się w niedzielny poranek, by spróbować zrobić warszawskie witryny. Pominę fakt, że większość z nich nadal tkwi w początkowych latach osiemdziesiątych minionego wieku. Dla mnie prawdziwym szokiem była reakcja ludzi. Często, zanim zdążyłem ustawić ostrość pojawiali się sprzedawcy bądź tak zwani ochroniarze, którzy w mało wyszukany sposób zabraniali fotografowania. I tutaj mam do Was pytanie — jak to wygląda z punktu widzenia polskiego prawa? Czy można zabronić fotografowania witryn sklepowych z chodnika, który jest przecież miejscem publicznym? Czy te wszystkie zakazy mają jakiekolwiek podłoże prawne, czy też wynikają wyłącznie z „widzimisię” ochroniarzy?
Kontakt
2010 (135)
Lipiec (30)
