Sometimes a photograph captures reality. Sometimes a photograph captures the imagination. Ultimately, a photograph simply captures a moment in time. And then, . . . it lives forever. gdzieś przeczytane
Sometimes a photograph captures reality. Sometimes a photograph captures the imagination. Ultimately, a photograph simply captures a moment in time. And then, . . . it lives forever. gdzieś przeczytane
Ale...
o co chodzi?
„Nie tworzę prac wybitnych, mam świadomość własnej niedoskonałości i popełnianych błędów, nie oczekuję więc pochwał i wysokich not. Wystawiam fotografie. Chcę podzielić się swoim spojrzeniem na Świat i cieszyć radością innych z ich oglądania. Życzę sobie stałego twórczego niezadowolenia z wykonanych zdjęć. Dlaczego? Bo tylko ono jest gwarancją robienia coraz lepszych.”
Człowiek, u którego co rano kupowałem papierosy. Zrobiłem mu kilka portretów, jednak dopiero ten, „strzelony z biodra”, w pełni oddaje naturę, i uzębienie, pana od fajek. Tak dla przypomnienia — to efekt żucia betelu, zarówno kolor jak i stan...
Podtytułów dzisiejszego wpisu mógłbym znaleźć kilka, „strzał z biodra to tylko jeden z nich”. Równie dobrze pasowałby tytuł „z szuflady”, nie mam zbyt wielu możliwość focenia w Wawie... Chociaż chciałbym... „Osiołkowi w żłoby dano” także oddaje moje subiektywne odczucia związane z tym zdjęciem. W dalszym ciągu nie radzę sobie z kolorami, nie potrafię sprawić by był porywający i nienachalny. Zdecydowanie bardziej komfortowo czuję się z czarnobielą. I może nie powinienem tego robić, ale zdecydowałem się pokazać Wam obie wersje...
Bombowy uśmiech :) Szczególnie w kolorze.
Jeden z kierowców, z którym przez kilka dni jeździliśmy autem też nałogowo dziamgał betel. Jego uzębienie wyglądało niemal równie przerażająco mimo, że nie miał nawet 30 na karku. Brrr
:)
Najśmieszniejsze jest to, że na miniaturce rzeczywiście "model" ginie w tle. Jednak już po powiększeniu jest lepiej. Nie wspominając już o pełnym rozmiarze zdjęcia...
Po raz kolejny okazuje się, że prezentacja zdjęć na monitorze komputera niesie ze sobą duże ograniczenia.
Nie, to nie tak. Po prostu ostatnio zdjęć nie robię. Plany wietnamskie upadły, do Indii na razie nie wracam (może luty?) a szuflada z poprzednich wyjazdów chyba nie nadaje się do pokazania. Do tego jest zima, która w centrum Polski jest nudna i nieciekawa porą roku. Szczególnie dla kogoś niezmotoryzowanego...
Stagnacja.
Marazm.
Brak możliwości.
Kontakt
2012 (12)
Maj (3)
