Sometimes a photograph captures reality. Sometimes a photograph captures the imagination. Ultimately, a photograph simply captures a moment in time. And then, . . . it lives forever. gdzieś przeczytane
Sometimes a photograph captures reality. Sometimes a photograph captures the imagination. Ultimately, a photograph simply captures a moment in time. And then, . . . it lives forever. gdzieś przeczytane
REKLAMA
Ale...
o co chodzi?
„Nie tworzę prac wybitnych, mam świadomość własnej niedoskonałości i popełnianych błędów, nie oczekuję więc pochwał i wysokich not. Wystawiam fotografie. Chcę podzielić się swoim spojrzeniem na Świat i cieszyć radością innych z ich oglądania. Życzę sobie stałego twórczego niezadowolenia z wykonanych zdjęć. Dlaczego? Bo tylko ono jest gwarancją robienia coraz lepszych.”
Jak co rano budzik zrywa mnie przed czwartą rano. Szybki, nie dający ochłody prysznic pozwala zmyć z siebie resztki snu. Jak co rano upycham w plecaku, obok aparatów, kilka filmów. Zbiegając stromymi, hotelowymi schodami do wyjścia zarzucam go na plecy. Zaspany portier uchyla tylko oko słysząc jak odsuwam kratę przy wejściu. Przywykł już do moich porannych wycieczek. Krata skrzypi niemiłosiernie zanim wreszcie uda mi się odchylić ją na tyle, bym mógł wyjść na zewnątrz. Wąska uliczka. Zwalniam na chwilę. Rozkoszuję się chłodem poranka. I znów biegiem. Krowa (tuaj się pojawiła), kapliczka Ganeśi, zakręt w prawo. Przeskakując schodki zbiegam w dół, w kierunku Gangi. Złożonymi dłońmi pozdrawiam Sadhu siedzącego pod aśramem „Tree Baba. Soul's pleasure”. Starzec jak co rano życzy mi „bogatego dnia”. Truchtem w dół. Kolejny zakręt w prawo i wpadam w ciemny, długi tunel, przy ścianach którego śpią pielgrzymi i przybywający do Varanasi święci mężowie. Uff... Tym razem udało mi się zdążyć przed stadem krów wracających w rzecznego wodopoju. Tunel urywa się nagle a pode mną rozpościera się panorama ghatu Lalita. Zwalniam schodząc wysokimi i niezwykle stromymi schodami. Jeszcze chwila rozmowy z moim Sadhu, poprawienie plecaka i rozpoczynam trucht w kierunku ghatu Tulsi. Kushti już się zbierają...
Wracając do hotelu zatrzymałem się na chwile przy „Tree Baba”. Sadhu wciąż tam był, a ja bardzo chciałem uwiecznić jego portret...
Kontakt
2010 (162)
Wrzesień (3)
