Prawie setka fotografii człowieka, który w czasie I Wojny Światowej zatrzymał się z wojskami niemieckimi w Warszawie. Prawie setka fotografii, z których wyziera zafascynowanie fotografa miastem kompletnie dla niego egzotycznym. Willy Römer uwiecznił Warszawę przez pryzmat jej mieszkańców. Warszawę ze straganami, żydowskimi handlarzami. Miasta pełnego zaułków i barwnych postaci.
     Warszawski folklor i biedota wyjątkowo fascynowały Römera, nie ma na nich wielkomiejskiego życia. Fotografie są pretekstem do przypomnienia trudnej sytuacji ludności stolicy, dotkniętej zarządzeniami niemieckimi, drożyzną, bezrobociem i trudnościami z zaopatrzeniem. Zawierucha wojenna szczególnie dotknęła najuboższych, w tym mniejszość żydowską.
Zdjęcia te przeplatane są obrazami znanych budynków: Zamek Królewski, Ratusz, Biblioteka Uniwersytecka, Teatr Wielki. Ale są to tylko symbole dokonujących się zmian.
     Na wystawie zobaczyć można także fotografie z okolic Warszawy (głównie żydowskie miasteczka) oraz terenów dzisiejszej Białorusi. Skrótowo przypomniany zostanie też główny nurt twórczości Römera — fotografie Berlina. Autor uwieczniał stolicę Niemiec od początku XX wieku aż do końca II wojny światowej.
     No i można zobaczyć szklane negatywy o rozmiarze większym niż odbitki wykonywane przez większość tak zwanych fotografów w dzisiejszych zmakdonaldyzowanych czasach.

Willy Römer (1887?1979) w 1903 roku rozpoczął naukę zawodu w Berlińskim Towarzystwie Fotograficznym. W latach 1908?1912 pracował w Paryżu u swojego mentora, Karla Deliusa, później w Niemczech w różnych firmach specjalizujących się w fotografii prasowej. Od roku 1915 do 1918 Römer był żołnierzem na różnych frontach. Podczas interwencji zbrojnej w Polsce i na Białorusi w roku 1916 z własnej inicjatywy fotografował życie rosyjskich chłopów na wsi, a także sceny na targach i ulicach.
     Gdy w 1918 roku Willy Römer powrócił do Berlina, wybuchła tam rewolucja, w wyniku której powstała Republika Weimarska. Römer dokumentował wydarzenia, jakie miały miejsce na ulicach, dzięki czemu stał się jednym z najważniejszych sprawozdawców fotograficznych rewolucji w Berlinie (1918/19).
     W latach 20. Römer przejął firmę fotograficzną Photothek (Fototekę), która stała się jedną z najważniejszych agencji fotografii prasowej. Jeden z współwłaścicieli firmy był żydowskiego pochodzenia — po dojściu NSDAP i Hitlera do władzy agencję zamknięto.
     W roku 1942 Römer został wysłany do Poznania, do pracy dla niemieckiej gazety. W 1945 roku powrócił do Berlina i fotografował zniszczone miasto.

Miasto na szklanych negatywach. Warszawa 1916 w fotografiach Willy'ego Römera.
Wystawa w Domu Spotkań z Historią
ul. Karowa 20
czynne od 25 lutego do 5 kwietnia 2009 r.